Anders

Soms lopen dingen helemaal anders dan gepland. Zo gaat dat bij de voetbal.

5 punten, #BAM

Vooraf deelde de KNVB een fantastisch draaiboek. Daar had de marketingmachine van de KNVB toch zichtbaar werk van gemaakt. In het draaiboek was een heleboel onjuiste informatie te vinden. Of die informatie onjuist was gemaakt door de Baronie valt te bediscussiëren. Het is wel zeker dat ze bij de Baronie niet weten waneer licht moet branden en ze snappen tijd niet, ze hebben zich onvoldoende verdiept in het spelreglement en het kunstgras op het hoofdveld is veel te hoog.
Volgend jaar is het weer mei.

vv Rijen – Als ik je pak eet ik je op 0-2
vv Rijen – Baronie 35+ 2 1-0
vv Rijen – SVT 2-2
vv Rijen – Baronie 35+ 1 0-1
vv Rijen – FC ODD 1-1
vv Rijen – The Gunners 34+ 1-4

Hoe(d)?

“Ik ging voetbalschoenen zoeken bij de facilitaire man”, zei de keeper aan het eind van de avond. Niemand durfde er eerder iets over te zeggen. Het moment direct na het laatste fluitsignaal van na de laatste ‘kampioenswedstrijd’ werd aangegrepen om even samen te zijn op het veld. “Hoed”, iedereen verwerkte het op zijn eigen manier. “Was wel een mooi doelpunt”, zei de één en de ander riep hardop dat het puur geluk was. “Hij wist niet eens dat ie hem raakte.” Maakt ook helemaal niet meer uit wat het wel was en hoe het anders had kunnen lopen als Bart niet tegen de doelpaal had blijven staan, maar als achtste Tayota-buik achter een mannetje had aangelopen. “Hoed”, feit was dat het moment van verwerken samen gepakt werd. Geen bloemen, alleen een schaal met versnaperingen en geen jacuzzi. En op dat moment ontdekte we dat de doelman er niet bij was. We hoefden niet te kiezen wie er als eerste naar binnen zou lopen om de keeper te ondersteunen, want we hebben een aanvoerder met extra bloemen. “Er was toch niemand van het bestuur…”

Dat het in de laatste wedstrijd allemaal anders liep dan gepland was eigenlijk al om 19.32 uur te voorspellen. Op dat moment viel het eerste tegendoelpunt. Het was nota bene UVV dat op voorsprong kwam… Via een puike kopbal en een rare kromme bal werd het 2-1, maar niemand kon echt zeggen dat het allemaal soepel en makkelijk ging…

Tegen Oosterhout ging het fout. De 1-0 viel uit een prima aanval, maar de doelpuntenmaker vergat later in de wedstrijd een blok te zetten waardoor het 1-1 werd.

En toen werd er gespeeld tegen SCO. “Hup vv Rijen”, riep Simone nog en dat is het laatste wat van de fans is vernomen. “Zware benen” en “ik kan hier niet poepen, want hier is geen wc-bril” waren de eerste argumenten. En die kopbal van SCO viel toen op de achtergrond de man van de facilitaire dingen meldde dat er schoenen gevonden werden. Opdracht van Jolita. Rho kent ze allemaal, alleen die van Jeroen nog niet. Zelfs de honden weet hij te benoemen, maar nu haak ik af… En als ik heel eerlijk mag zijn ben ik er al heel de avond niet echt bij geweest, beetje afwezig, want het probleem van niet naar die wc kunnen gaan snap ik wel, maar dan heeft het niets met de ontbrekende wc-bril te maken, maar de creatieve houder van de pleeborstel. Zeg nou zelf, wie zou dat ding vast pakken…? En hoe(d)?

De voorbereiding zit er op. Een borun is de volgende keer niet meer nodig. Wellicht dat er nog een klein vervolgje komt in de voorbereiding. En er moet ook ergens gegeten worden. Iets met wok…
Maar eerst 19 mei!

“Goed gevoetbald mannen”

“Goed gevoetbald mannen”, zei de leider na afloop. Oprecht gemeende woorden die enige toelichting behoeven.
Voetballend was Rijen op afstand de beste ploeg. Tegen UVV heeft de Rijense goalie zich enkel bezig gehouden met terugspeelballen en de 2-0 was een magere eindstand gezien het spel.
Tegen SCO wilde de bal er niet in. Een (te?) jonge doelman hield zijn doel schoon en de enige aanval van SCO belandde in het doel van Rijen. Daar stonden ongeveer 8 zuivere doelkansen tegenover van Rijen…
Oosterhout was niet bij machte om voetballend oplossingen te bedenken tegen het spel van Rijen. Met 4 man achter de bal werd Oosterhout soms helemaal weggetikt. De keeper van Rijen wist met dank aan vreemde geluidjes een situatie waarbij het één op één was winnend af te sluiten en het ene doelpunt was dik verdiend!

Rijen – UVV 2-0
SCO – Oosterhout 0-2
Rijen – SCO 0-1
Oosterhout – UVV 4-0
Rijen – Oosterhout 1-0
SCO – UVV 1-0

Bekijk de beelden: YouTube

#Pretfabriek

De animo om op te bouwen was vooraf heel groot. In het communicatiekanaal werd de maand mei zelfs al genoemd, waarmee maar weer eens werd aangetoond dat er serieuze ambities zijn om in 2017 geschiedenis te gaan schrijven. Toen de berichten op het digitale platform richting een afgelasting ging of een verplaatsing naar een ijsbaan, was het Rho die zijn genialiteit liet zien. Dit keer waren het niet de acties binnen de wedstrijdlijnen, maar een ingeving waarbij Rho zich maar weer eens onderscheidend opstelt van de ‘doorsnee-voetballer’.

Daar liep Rho. Daar blokte Rho. Daar nam Rho de bal mee en daar zorgde Rho er persoonlijk voor dat de aanval een vervolg kreeg.

Bron: Engelen uit

Naast de credits voor Rho zijn de overige complimenten voor onze aanvoerder die met het vastleggen van een betonnen veldje in de hal van de Pretfabriek revanche had genomen op zijn tweederangs rolletje. Hier moet u verslaggever meteen een rectificatie plaatsen: De reserve-aanvoerder was de eerste die zich had afgemeld voor oliekoekvoetbal. En die reserve-aanvoerder – in het vervolg van het verslag betitelt als organisator – had het hele thuisfront ingeschakeld om een planning voor te leggen waar achteraf van bleek dat hij er zelf het meeste voordeel van gehad zou hebben. Niemand durfde zich te verzetten tegen de teamindeling die ook gemaakt was door de organisator. Na het eerste potje van 9 minuten verdedigde de organisator zich nog met een uitleg waarvan hij zelf ook het geloof niet had. De tijdsindicatie was iets met seconden roepen en na enige tijd was het maar wat vreemd dat er opeens een pauze werd voorgesteld. Los van die details had de organisator er toch maar voor gezorgd dat wij daar stonden. Samen met de kidsclub van de Rijen.

Voetballen op beton is anders. Voetballen in de PretFabriek is ook anders. En er zijn dan mensen die ook iets aan sport doen. Of toeschouwer van sport zijn en zelf dan een trap beklimmen die dan weer naar beneden gaat waardoor je eigenlijk heel erg doelloos op dezelfde plek blijft staan. Weinig verbroedering met andere sporten. Een beetje profiterend van de verlichting van het betonnen groen met boarding werd er wel 40 keer over een stok gesprongen. Aan de andere kant was er een activiteit die gepaard ging met veel kijken naar anderen. Tussendoor riep de stadionspeaker de dart-teams bij elkaar en er was een soort wipkip voor volwassen waarvoor je in een rij moest staan. Nee, de organisatie van het avondje voetballen met de geschiedenis van de GA 628 in gedachte was toch een heel stuk beter georganiseerd. Complimenten! En er was ook 8-8. Altijd goed!

#piekeninmei

Oliekoekvoetbal

Traditiegetrouw wordt er bij de Rijen een toernooi gespeeld om het kalenderjaar te beginnen. Het toernooi heeft een naam dat alles te maken heeft met het lekkernij dat de Germanen lang geleden verdeelden aan de mensen om Vrouw Precht te verjagen. Het spul wat toen door de Germanen werd geofferd stond nu dus op een tafel. Daar kan je dus je vraagtekens bij zetten. Voor u is het allemaal vast beter bekend als oliebol. En dat is dus allemaal grote onzin, want dat is later verzonnen. Het moeten namelijk oliekoeken zijn. En ik denk dat daar over vergaderd werd. Dat zei de presentator bij aanvang van het grote oliekoekentoernooi dat een dag te laat gespeeld werd, want op 6 januari is het voor de Germanen gedaan. De presentator had in de vergadering wel de planning gemaakt en vroeg om een voorstelrondje waar je middels het opsteken van een hand jezelf in een team plaatste. Dat was wel heel kinderachtig. De planning stond op een geel briefje en het veld was onbespeelbaar bij aanvang. Gezellig, oliekoekvoetbal.

Onze aanvoerder had ook nog wat mensen verzameld om van een vijftal een zevental met wisselmogelijkheden te maken. De reserve-aanvoerder had zich nog wel gemengd in de voorbereidingen middels het delen van een regel informatie in de digitale communicatie, maar verder was hij niet te zien. Ik denk dat ie wel via andere kanalen geïnformeerd heeft naar de belevingen. Voor de verandering was er bij de tos gekozen om op ijs te spelen. Bij elk partijtje moest een ploeg de hesjes aan. Dat ging ook al niet heel erg democratisch. De arbitrage was er. Soms merkte je dat, soms dacht je dat ze toeschouwer waren. De lijnen waren er niet. Ja, die zijn er vast wel geweest, maar dat was denk ik nog voor mijn tijd. Het meest bijzondere was de kleur van de bal. Er was een oranje bal. De twee oranje ballen – er werd op twee veldjes gespeeld – waren nog helemaal nieuw! Tussen de wedstrijdjes door kon je dan een oliekoek eten die verdacht veel op een krentenbal leek. Meer valt er eigenlijk niet over te zeggen. Ja, misschien wel iets, dat we in de eerste wedstrijd de bovenliggende partij waren en twee punten verloren en slechts met een gelijkspel het veld af liepen, waardoor onze kansen op een oliekoekoverwinning verkeken waren…

Runner-up

De laatste bijeenkomst stond gepland in Ulvenhout. De druk op de tweede plaats was groot, het kampioenschap was immers al voor Haaren, en iedereen was zich heel erg bewust van het feit dat er op vrijdagavond iets op het spel stond. Winst op UVV en SCO zou zo goed als zeker een tweede plaats in de competitie betekenen.

Over de andere wedstrijd tegen Nemelaer 4 waren de meningen verdeeld. “Het is winnen of verliezen, maar ik wil niet gelijkspelen tegen hun.” Het idee van een erehaag en een bloemetje werd vooraf al aan de kant geveegd. De positie van de camera in de zaal van UVV kon na afloop verklaard worden toen een filmpje opdook over een stukje knutselkarton.

Teamdriepunter
Vooraf werd er getipt om op vrijdagmiddag een rustmomentje te pakken om in de avond te kunnen pieken. En daar was gehoor aan gegeven. In de eerste wedstrijd tegen SCO was dit zichtbaar. Door te voorkomen dat er in de achterhoede een situatie ontstond waarbij het 1 tegen 1 werd kon Ed eenvoudig de nul houden. Het dekken van lucht was niet van grote meerwaarde, maar droeg wel bij aan het catenaccio-voetbal. Van de verkregen kansjes gingen er slechts 2 in het doel. Alle andere voorzetten misten een voet tegen de bal in de afrondingsfase. De mogelijkheden om de bal aan de voet over de doellijn te lopen werden niet meegeteld, want als je niet schiet is er natuurlijk ook geen kans. De conclusie van de 2-0 overwinning was tevens een prima samenvatting: “Goed mee terug gelopen allemaal!”

Scorend vermogen
Ook tegen UVV werd er gestart met de sterkste opstelling. Het grootste verschil met de eerste wedstrijd was de langere bal. In plaats van te zoeken naar de vrije man werd het spel snel verplaatst naar de voorhoede waar gewoon altijd 1 iemand stond die dacht een vrijstelling te hebben gekregen van verdere inspanningen. Die ontspanningen zorgden ervoor dat we op voorsprong kwamen. De voorsprong bleef heel lang erg minimaal. De verdediging en Ed mogen de credits ontvangen voor het feit dat de voorsprong bleef staan. Waar het al heel lang minimaal 4-0 had kunnen staan in de slotfase werd het dat pas in de laatste minuten met als hoogtepunt het laatste doelpunt. Een bal van de doelman werd naar voren getikt. Doordat de bal terug werd gelegd was de tegenstander uit positie en wat daarna volgde was een uitwerking van de getrainde één-keer-raken-rondo’s.

Kampioenenwedstrijd
De eerste deelname aan prestatie-voetbal van Nemelaer 4 hebben ze afgesloten met een kampioenschap. Terecht, geen discussie over mogelijk. Dat de leidsman dan iets trotser dan gemiddeld op de foto moest komen te staan roept natuurlijk wel vragen, maar het feit dat de ploeg van Nemelaer kampioen is verdient natuurlijk een felicitatie. Bij deze: Proficiat.

In de laatste wedstrijd viel op dat de mannen uit Haaren voetballen volgens een systeem dat gehanteerd word bij de pupillen. “Ze staan allemaal 1 tegen 1, als we het goed doen loop je daar zo doorheen.” En zo kwamen we op een 1-0 voorsprong. Die voorsprong liet de kwetsbaarheid van de kampioen zien. Alle leerpunten konden genoteerd worden voor de kleurgenoten uit Haaren. En daarbij kon ook genoteerd worden dat het taalgebruik van de ploeg die nog niet verloren had opeens van een ander niveau was. Waar wij, vv Rijen 35+, ons netjes gedroegen en onszelf wapende met verdedigend voetballen lieten we ons meenemen in het idee over voetbal van de nieuwekomers. Een bal die verdedigd werd op het middenveldje ging richting de verdediging van de kampioen. Geheel in het gedachtegoed van de tegenstander gingen wij in de aanval waar we beter hadden kunnen kiezen om behoudend te spelen. Dat was de inleiding voor de 1-1. De 1-2 kwam uit een corner die werd afgedwongen door gewoon heel hard te roepen dat het corner was. Bij de 1-3 waren de krachten gewoon op en dat was ook zichtbaar door uitverdedigen langs eigen doel. Er mocht geconcludeerd worden dat het niet zozeer de voetballende kwaliteiten zijn, maar de conditie…
Het werd nog wel 2-3 door een fantastische en onhoudbare punter, maar daar bleef het bij.

Evaluerend en vervolgend
De evaluatie vond plaats in de zaal naast het hoofdveld. Dit keer zonder toespraak en met ongelooflijk hoge consumptieprijzen. Wel waren er hele goede versnaperingen! Dan mag UVV wel als laatste geëindigd zijn in de Eerste Klasse, maar ze staan altijd nog veel hoger in de ranglijst van gastvrijheid dan de terechte kampioen!

Met 15 punten uit 9 wedstrijden en een tweede plaats mag de najaarscompetitie niet als geslaagd bestempeld worden. Wel is er weer duidelijk geworden dat er slechts 1 ploeg waarbij er iedere keer weer bijzondere objectieve verslaglegging plaatsvindt. Echter was het slechts een najaarscompetitie. Voor ons rest een voorbereiding van intensieve trainingen met oefenstof en hele mooie werkvormen naar de voorjaarscompetitie, maar iedereen weet dat die competitie ook een voorbereiding is om te #Piekeninmei

De verslaglegging was dit keer iets later dan u gewend was. Hiervoor excuses!

Eindstand:
1. Nemelaer 4 12 – 36 (39-8) +31
2. Rijen 12 – 15 (15-17) -2
3. SCO 2 12 – 13 (18-26) -8
4. UVV 12 – 9 (12-33) -21